Dag 8, 7 juli Van wildkamperen ongeveer 3 km na Vuonatjviken naar wildkamperen bij een meertje op coördinaten N66 43.914 E17 23.763 .

Afstand 31,9 Km. Onderweg 10,58 uur, waarvan 2,54 uur gepauzeerd. Gestegen 1054 meter en gedaald 1138 meter. Om 06:00 deze morgen ben ik ingepakt en klaar om verder te lopen. Mijn ontbijt vandaag een koude hamburger, en ik zal je eerlijk zeggen, hij was heerlijk. Het koude rundvlees met enkel brood en zout smaakte naar meer, gelukkig heb ik er nog 3 in mijn rugzak. Al genietend van de burger kwam ik reeds na een 5 tal minuten bij een beekje van een 3 tal meters breed, met een weggeslagen houten bruggetje. De dooi dit voor jaar was laat maar extreem snel waardoor de enorme hoeveelheden smeltwater en drijfijs veel bruggen hebben beschadigd, zo ook hier. Ik heb zo vroeg op de morgen nog geen interesse in natte voeten, dus schoenen uit broek uit en oversteken. Andere zijde afdrogen en verder, alles bij elkaar nog geen 5 minuten oponthoud. Het pad verloopt door een berkenbos en rechts van mij moet ergens de rivier Bartek lopen, ik kan hem duidelijk horen. Hier worden de vliegvissers heengebracht om op zalm en forel te vissen. Om 06:45 krijg ik zicht op de brede wilde stroom die met een grote hangbrug moet worden over gestoken. En dan een historisch moment tijdens mijn wandeling, tegen 08:00 passeer ik de poolcirkel, 66 graden en 34 minuten NB. Er hangt zelfs een handgemaakt bordje naast het smalle pad aan een boompje om je erop te wijzen dat je de poolcirkel passeert. Het pad begint nu te klimmen richting een groot open plateau op meer dan 1000 meter hoogte. Op deze hoogte en dan boven de poolcirkel kan het weer er veranderlijk zijn en de temperatuur vlug dalen tot onder het vriespunt. Maar ik loop nog in mijn T-shirt en vindt het wel prettig dat het een beetje fris is. Tijdens de klim verlaat ik al snel de boomgrens en kom hier meerdere wandelaars tegen die noord-zuid lopen. Ze zijn allemaal dik aangekleed en dragen zelfs regenkleding, blijkbaar is het daar boven een stuk kouder. Na nog ruim een uur klimmen, passer ik enkele restanten van sneeuwvelden die hardnekkig stand houden, op ongeveer 850 meter hoogte. de wind is hier een stuk harder en het wordt tijd om mijn dons jasje aan te trekken over mijn t-shirtje. Lekker warm en een prima windstopper. Mijn broek is van Fjallraven, de Barends Pro, ik draag hem de hele tocht, voorzien van een dikke waslaag. Om deze laag te beschermen wordt de broek enkel met koud water gewassen tijdens de tocht, hij is winddicht en waterafstotend, robuust en fijn om in te lopen. Om 10:30 bereik ik het hoogste punt van vandaag, 1016 meter boven NAP. Een machtig uitzicht 360 graden rondom, midden in het gebied van de Sami. Het is nog een paar kilometer tot de oude Sami schuilhut die hier op het plateau staat. Ik besluit dat dit een prima plek is om pauze te maken en een tijdje uit de wind te kunnen zitten die mij nu al een tijdje pal in het gezicht waait. Het pad buigt af naar het Noord-Oosten en daalt geleidelijk, tegen 11:45 bereik ik Tjaurakatan Shelter gelegen op 800 meter hoogte. Ik ga het hut binnen en zet de deur vast zodat er daglicht naar binnen schijnt. In het midden is er een plek waar vuur gemaakt is en rondom kun je zitten. Maar wat een berg afval is er in de shelter achter gelaten, gewoon schrikbarend hoeveel troep, duidelijk geen tru-hikers. Als je al zoveel rotzooi tot hier kunt dragen kun je het ook weer mee terug nemen ! Dit soort gedrag is de doodsteek van menig wandelpad. Ik ga weer naar buiten en voor de hut uit de wind op de grond liggen, tijd voor mijn 2-de burger van vandaag en een kopje cup-a-soup. Om 12:50 besluit ik weer verder te gaan, afdalend richting een nauwe doorgang tussen de meren, Tjeggelvas en Svalesjaure. De beide meren zijn met een brede wild stromende rivier met elkaar verbonden en deze passage kan met een 4 tal bruggen worden genomen. Aan de rand van het meer staat weer een eenzaam outdoortoilet en is er zelfs een afvalcontainer geplaatst en ruimte om te kamperen. Het is intussen 15;45 en ik overweeg om er mee te stoppen voor vandaag. Dit is wel een erg mooie plek. Maar het geluid van de wilde stroom zal mij de hele nacht wakker houden en daarom besluit ik nog wat verder te lopen. De ondergrond is behoorlijk drassig en ik ben dan ook blij dat de houten loopbruggen hier recent zijn vervangen en in prima conditie. Ik ga een bocht om en zie daar op een 20 tal meters voor mij de grootste rugzak staan ooit. Is dit een grap of zo schiet er nog door mijn hoofd? Aan de rugzak zijn aan de buitenzijde nog een 3 tal kleinere tassen gebonden, en een volwaardig éénpersoons luchtbed, geen exped model nee zon zware blauwe van misschien wel 4 tot 5 kilo. Niemand te zien, wat moet die daar? Ik moet van de loopplanken af om er langs te kunnen en zodra ik aan de voorkant kom blijkt de rugzak toch niet alleen op pad. Ik draai me om en zie een man van één jaar of 40 voor de rugzak op de grond zitten. Hij ziet er verwaarloosd uit, draagt wel 4 jassen over elkaar en op zijn hoofd een gebreide muts met daar op een vilthoed. Hij vraagt om een sigaret in gebrekkig Engels, maar uit zijn accent kan ik opmaken dat hij Vlaams is. Ik antwoord in het Nederlands en zeg hem , helaas ik rook niet. Hij blijkt uit Belgie te komen en blijkbaar besloten deze zomer door Zweden te zwerven. Klagend over de prijzen voor alcohol en tabak biedt ik hem mijn laatste snoepjes aan, en vraag waar hij vandaan komt. Blijkt hij één week geleden vertrokken vanuit Kvikkjokk en heeft nu dus ongeveer 38 kilometer afgelegd met een rugzak waarvan hij beweerd dat deze 70 kilo weegt! Er zit blikvoer in als proviand! Dat is slechts 5,5 km per dag. Ik raad hem aan nog iets verder te lopen en zijn uitrusting bij de net gepasseerde kampeerplek neer te leggen. Daar kan hij uitrusten en hopelijk komt dan een of andere autoriteit die de geplaatste vuilcontainer leegt en pikt hem op, anders wordt deze marteltocht zijn laatste ben ik bang. Ik kan verder weinig voor de man betekenen en hij verzekerd me dat hij alles onder controle heeft. Iets verder, tegen 17:00 uur aan de rand van een klein meertje zijn een 2 tal kampeerplekken die al vaker zijn gebruikt en ik besluit mijn tentje op te zetten. Tegen 19:00 uur komt de Zweed met zijn hond aan, hij zet zijn tent op en ik vraag hem of hij de belg ook heeft getroffen. Ja, maar niet met hem gesproken. Hij was nu tot de bruggen gekomen om de rivier te passeren, zo'n kilometer verder in 2 uur tijd. We stoken een kampvuurtje, eten een maaltijd en gaan dan weer vroeg onder de wol.

Hike data

  • Where
    Kungsleden, Sweden | Rate 7

    PositiveHet is een fantastisch mooi pad, met prachtige vergezichten en goede voorzieningen.

    NegativeHet noordelijkste stuk van Singi tot Abisko is te massaal belopen. De natuur lijdt er onder, het is er veel te druk. De verwachting van een uitdagende hike is door de vele bewegwijzeringen, bruggen, planken en fjallstations verloren gegaan.

  • When July 2018