12-06-2016. Van Mouthe naar Les Rousses . Afstand ± 44 kilometer. De 51e etappe van de GR-5.

Voor het fotoalbum van deze wandeling klik op de link onder aan mijn startpagina. Ik heb afgesproken dat ik om 07:30 kan ontbijten. Dus om 06:30 gaat mijn wekker, ik pak mijn rugzak in en verzorg mezelf. Uit het raam kijkend zie ik dat het zachtjes regent en dat het grauw en grijs is buiten. Het doel voor vandaag is lopen tot Chapelle-des-Bois en daar dan weer te overnachten. Ik kom om 20 minuten over zeven beneden en mijn ontbijt staat keurig klaar. Croissantje, boter, pruimenjam en stokbrood, plus een glas sinaasappelsap. Prima voor Franse begrippen. Ik trek daarna mijn nog vochtige schoenen aan en betaal de rekening. Heel schappelijk, 30 euro voor de kamer incl ontbijt en 31 euro voor het 3 gangen menu incl het bier. Ik verlaat het restaurant, stel mijn GPS in en begin aan mijn wandeling. Mouthe uit, langs de oude douane post en dan in zuid-oostelijke richting tot in Chaux-Neuve. Het is intussen harder gaan regenen en het belooft een lange saaie natte wandeldag te worden. In het plaatsje is een kleine winkel bij een tankstation. Ik heb nog niets te eten voor onderweg en veel kansen om iets in te slaan krijg ik vandaag niet meer. Ik ga naar binnen en koop een paar mars repen, flesje cola en 2 bananen. Daar kan ik vandaag wel mee vooruit. Ik verlaat het plaatsje weer en loop weer door weilanden verder richting het zuiden. Na een 2 tal kilometer is er in de linkerhelling van het brede dal een ski springschans aangelegd. Ik heb ze wel eens op tv gezien maar in het echt zijn ze toch best indrukwekkend, er is moed voor nodig om daar naar beneden te gaan. De route verloopt in de nevel over stille landweggetjes en lege weilanden. Omdat er niets te zien valt, en er nergens een rustig droog pauze plaatsje te vinden is loop ik maar verder. Voor ik het weet wandel ik Chapelle-des-Bois binnen. Bij het hotel in het centrum is een geschikte pauzeplek, en daar zitten 8 Franse senioren hun picknick te eten. Het is half 2 en eigenlijk ben ik hier op mijn eindbestemming. Maar er is hier helemaal niets behalve het hotel. Ik onderzoek mijn opties en besluit verder te lopen tot de Gite van Les Rousses. Dat is nog ruim 20 Km en ik zal er pas tegen 19:00 uur zijn. Maar als ik dat doe kan ik maandag wel in Nyon zijn en het stuk door de Jura afronden. Ik eet nog wat, drink mijn laatste cola op en zet de pas er stevig in. Ik wandel het dorpje uit en kom in het dal waar in de 17 e eeuw de pestleiders werden begraven, een kruis langs de weg herinnerd hier nog aan. Na la Modone, op 1113 meter hoogte, gaat het richting een steile bergkam. Erg volgt een heel steile klim omhoog over gladde stenen en boomwortels, ontzettend goed opletten en voorzichtig aan anders ben je zo weer beneden en kun je het waarschijnlijk niet na vertellen. De klim is lang en zwaar en komt uit op de crete van Mont Risoux op 1326 meter hoogte, ruim 200 meter geklommen. Net voor het kruis bij het uitzichtpunt zie ik weer 2 steenbokken, en iets verderop loopt een gezin met kinderen in de mist. Van het mooie uitzicht is niets te zien. Ik doe het maar met het informatiebord. Later kom ik nog meer mensen tegen die de mistige en natte zondagmiddag gebruiken voor een wandeling. De route verloopt nu over goede brede paden en wegen die gelukkig redelijk droog te belopen zijn. Door de mist is er geen uitzicht en derhalve maar flink de pas erin en navigerend met mijn GPS vertrouw ik erop dat het ook de goede kant opgaat. Nog een mooie grenssteen midden op het pad. Een uurtje later passeer ik de Abri die open is voor trekkers en in de topogids genoemd wordt. Ik neem een kijkje, in het donkere gebouwtje. Beneden is een kachel,tafel en stoelen en d.m.v. een ladder kom je op een vliering waar je zou kunnen liggen en slapen. Alles zit onder het roet van de kachel en alleen in geval van nood zou ik hier denk ik een nachtje verblijven. Door de roetaanslag is het ook geen aantrekkelijke pauze plek, en ik heb het ook te koud om stil te gaan zitten. Beter is het gewoon door te gaan en enigszins op tijd in Les Rousses zien te komen. De afstand is nog best groot en ik begin moe te worden. De verharde boswegen lopen goed maar zijn oersaai zeker in de mist. Ik kom aan bij Chalet Rose, een volledig dicht gebarricadeerde Abri die alleen gebruikt kan worden door de boswachters. Nog een goede 7 a 8 kilometer tot Les Rousses. Ik kom net buiten Les Rousses langs een buitenhuis cq Hut waar een fransman bezig is zijn spullen en afval van een weekeinde in zijn auto te laden. We maken kort een praatje over mijn wandeling en ik krijg spontaan een klink stuk zelfgebakken appelvla aangeboden. Nou daar zeg ik na uren van wandelen zonder stop en proviand geen nee tegen, heerlijk echt super lekker. Na een stuk afdalen kom ik in de buitenwijk van Les Rousses, waar de weg naar de Gite al staat aangegeven. Het is nog ongeveer 1,5 km naar de andere kant van de stad aan een buitenwijk. Bij de gite zit de deur echter op slot en staat er tussen alle info op een klein briefje dat ze vandaag gesloten zijn, dat heb ik nu weer. Het is bijna 18:00 uur en ik heb het wel gehad voor vandaag, mijn voeten doen pijn en hebben serieus last van het vocht de hele week al. Ik neem mijn GPS en laat hem zoeken naar een hotel , 1,1 km geeft hij aan in het centrum van de stad. Dan daar maar naar toe, er blijken meerdere hotels te zijn en ik kies er een uit die me goed lijkt en waar ik ook nog kan eten. Naar binnen en vragen of er nog een kamer vrij is, ja maar ze kijken wel een beetje vreemd naar die natte vieze wandelaar. De prijs is 89 euro zonder ontbijt is het eerste wat ze zeggen, om te kijken of ik dat wel kan betalen. Prima zeg ik maar ik wil demi-pension, ook dat kan maar kost gewoon meer, maakt mij nu niets meer uit. Ik krijg een ruime familie kamer met een 2 en 2 één persoon bedden, blijkbaar de laatste die beschikbaar was. Ik doe mijn kleren uit en neem een lange warme douche. Ik gebruik alle beschikbare shampoo om weer een beetje lekker te gaan ruiken. Daarna spullen uitpakken en te drogen hangen in de gelukkig ruime kamer. Omkleden en en naar beneden voor het avondeten. In het hotel zijn nog 4 Nederlanders die met hun motor vanuit Friesland onderweg zijn, ook zij hebben last van de regen. Ik eet prima en ga daarna naar boven om de formule 1 wedstrijd op tv te kijken, Max Verstappen in Canada maakt er weer een mooie wedstrijd van en wordt vierde. Dan is het tijd om te gaan slapen, bijna middernacht.

Hike data

  • Where
    GR5, France; GR5, Switzerland | Rate 7

    PositiveDe verbindingen tussen begin en eindpunt waren goed. De paden goed begaanbaar.

  • When June 2016